Gusto ko na talaga magpakamatay dahil sa sobrang sakit na nararamdaman ko ngayon at di ko na makayang mag-isip ng ganito oras-oras. Kahit na sabihin ng lahat na “I’m better off.” at “Other good things will happen.”, ayoko nang maniwala. Wala na akong gusting paniwalaan sa mundo. Gusto ko lang mawala na. Ang hirap-hirap kasi. Sabi niya, “Gugustuhin mo bang magkarelasyon tayo kahit di na ako masaya?” Masama bang mawala na lang sa mundo, kahit na alam kong may umaasa pang mabuhay ako? Ayokong mag-isip ng ganito. Ayokong sabihin kahit kanino ang mga ito. Pero sa totoo, sa sobrang hirap ng nararamdaman ko, hindi ko maisip kung paano ko tatapusin ang araw na ito. Hindi ko rin alam kung ano pang nagpapaandar ng mundo ko. Alam ko lang, ang sakit na ito, lalo lang lumalala habang umiikot pa rin ang mundo.
I want to say I’m ok without having to lie but I’m not. I’m worried about a lot of things right now they clog my brain. It must be why I didn’t sleep today. I should settle this life I’m living. I should find closure for all these worries. I should stop wanting more than what I already have. I should be done. However, what should be done has never been what I truly do. Smile and bear it. Ignore the bad thoughts. Just smile and bear it.
Comments